Polipektomia

Polipy błony śluzowej nosa (z łac. polypus nasi) występują zazwyczaj mnogo w przebiegu przewlekłych zapaleń, zwłaszcza alergicznych, w błonie śluzowej komórek sitowych oraz środkowego przewodu nosa, jak również w miejscu ujść zatok. Oglądane pod mikroskopem zawierają we wnętrzu dużą ilość płynu, nieliczne naczynia krwionośne, gruczoły surowiczo-śluzowe oraz obfite nacieki z komórek zapalnych krwi. Komórki te wytwarzają związki biologicznie czynne, powodujące objawy jak kichanie, świąd nosa i zaburzenia jego drożności. Polipy różnej wielkości są uszypułowane i mogą powodować odwarstwienie błony śluzowej nosa. Do czynników sprzyjających powstawaniu polipów nosa należą przewlekłe procesy zapalne błony śluzowej nosa i zatok. Poza tym często rozwijają się one u osób cierpiących z powodu astmy oskrzelowej, chorujących na mukowiscydozę i z osłabionym układem odpornościowym, z alergicznym grzybiczym zapaleniem zatok. Polipy nosa mogą się pojawiać także przy przewlekłym katarze u pacjentów z alergią. Czynnikiem ryzyka są również wszelkie substancje drażniące, np. papierosy czy chemikalia. Szacuje się, że polipy nosa występują u ok. 4% dorosłej populacji, z tendencją wzrastającą wraz z wiekiem.

 

polipektomia                                                                                                     Prawidłowe przewody nosowe

 

Typowymi objawami polipów nosa są:

  • blokada nosa o stałym lub zmiennym nasileniu;
  • osłabienie lub utrata węchu (połączone z zaburzeniami smaku);
  • wyciek wodnistej wydzieliny nosa;
  • uczucie spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła;
  • w nasilonych przypadkach polipy całkowicie wypełniają nozdrza prowadząc do ucisku i zniekształcenia struktur nosa;
  • oddychanie przez usta;
  • zaburzenia snu, zmęczenie.

 

Rozpoznanie i leczenie polipów nosa

Rozpoznanie oraz leczenie polipów nosa obejmuje wywiad, badanie laryngologiczne oraz badania dodatkowe. Laryngolog może stwierdzić zmiany wizualnie za pomocą oglądania nosa (tzw. rynoskopia) oraz badania endoskopowego jamy nosowej i zatok. Przy planowanym chirurgicznym leczeniu polipów nosa zalecane jest wykonanie tomografii komputerowej zatok, która jest obecnie uważana za standard przy diagnozie przewlekłych zmian zapalnych zatok.

Jedynym skutecznym zabiegiem usunięcia polipów (polipektomii) jest endoskopowa operacja zatok (FESS)

Funkcjonalna Endoskopowa Operacja Zatok (z ang. FESS – Functional Endoscopic Sinus Surgery) stała się w ostatnich latach bardzo popularną w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych zatok przynosowych. Mimo to w większości ośrodków w kraju operuje się nadal metodą klasyczną z dostępu zewnętrznego. Założenia metody endoskopowej polegają na dokładnym usunięciu zmian w obrębie ujść zatok przynosowych (kompleks ujściowo-przewodowy) będących przyczyną zaburzeń wentylacji i drenażu zatok przynosowych. Dzięki zastosowaniu endoskopów optycznych możliwe jest precyzyjne usunięcie wszystkich zmian blokujących ujścia zatok przynosowych (m.in. polipów nosa), wytworzenie szerokiego połączenia pomiędzy jamą nosa i zatokami przynosowymi.

Polega na usunięciu z nosa, z komórek sitowych, zatok szczękowych, czołowych i klinowych polipów, tkanek zapalnych, nieprawidłowych przegród kostnych, odblokowaniu ujść naturalnych zatok.

 

Przeciwwskazania do polipektomii (FESS)

  • stosowanie leków rozrzedzających krew;
  • ciężkie skazy krwotoczne;
  • zaawansowana, niekontrolowana cukrzyca;
  • ogólny zły stan chorego;
  • czynna infekcja dróg oddechowych;
  • choroby uniemożliwiające zastosowanie narkozy;
  • uczulenie na leki znieczulające.

 

Kwalifikacja do zabiegu polipektomii (FESS)

Kwalifikację do zabiegu przeprowadza się na podstawie wywiadu, wziernikowania nosa oraz tomografii komputerowej, która jest warunkiem prawidłowego rozpoznania oraz ustalenia rozległości zabiegu operacyjnego. Klasyczne zdjęcia rentgenowskie są mało użyteczne, gdyż nie pozwalają rozpoznać zmian chorobowych w sitowiu oraz kompleksie ujściowo-przewodowym.

Funkcjonalna Endoskopowa Operacja Zatok znacznie różni się od stosowanych wcześniej zabiegów chirurgicznych w leczeniu zmian zapalnych zatok. FESS jest metodą, która skutecznie pozwala zastąpić klasyczne, inwazyjne metody operacyjne z dostępu zewnętrznego. Dzięki niej już w początkowym etapie procesu zapalnego możliwa jest interwencja chirurgiczna, która ograniczona jest jedynie do miejsca zmienionego chorobowo, dzięki czemu FESS zapewnia wczesne leczenie przyczynowe.

 

Przed zabiegiem polipektomii (endoskopowej operacji zatok przynosowych)

Bezpośrednio przed operacją pacjentowi nie wolno jeść min. 6 godzin i pić min. 4 godziny. 
Po zakwalifikowaniu przez laryngologa do leczenia operacyjnego pacjent badany jest przez anestezjologa celem kwalifikacji do znieczulenia ogólnego. 

Wykonywane są następujące badania: badania laboratoryjne krwi, EKG, prześwietlenie klatki piersiowej. 
Na 3 dni przed zabiegiem operacyjnym istnieje bezwzględna konieczność zaprzestania zażywania leków przeciw krzepliwych np. polopiryna, acard, aspiryna. Leki te mogą niebezpiecznie zwiększyć ryzyko krwawienia w okresie około i pooperacyjnym.

 

Przebieg zabiegu endoskopowej operacji zatok (FESS)

Operacja przy użyciu mikroskopu oraz endoskopu pozwala w sposób minimalnie inwazyjny na poszerzenie ujść zatok tak, by wydzielina mogła się swobodnie z nich wydostawać. Zabieg endoskopowy może zatrzymać proces przerostu błony śluzowej i w ten sposób chronić nas przed poważniejszymi powikłaniami. Tak przeprowadzona operacja daje szansę na poprawę stanu zatok, a jednocześnie nie pozostawia widocznych blizn, gdyż jest wykonywana wewnątrz nosa. Zabieg ma na celu przywrócenie prawidłowej drożności ujścia zatok.

 

Rodzaj znieczulenia podczas zabiegu polipektomii

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym z dostępem przez otwory nosowe (nozdrza przednie) bez nacinania powłok skórnych twarzy lub śluzówki jamy ustnej.

 

Czas trwania zabiegu

Czas trwania zabiegu wahać się od 1.5 do 2.5 godziny

 

Po zabiegu polipektomii (operacji FESS)

Tamponada nosa utrzymywana jest przez 2 doby. W tym okresie pacjent pozostaje pod opieką lekarza i wykwalifikowanego personelu Kliniki. Po usunięciu tamponady konieczne jest ścisłe przestrzeganie przez pacjenta zaleceń lekarskich: 

  • przepłukiwanie nosa roztworami 0,9% NaCl lub soli morskiej;
  • zgłaszanie się w wyznaczonych terminach do profesjonalnego obkurczania i oczyszczania nosa – jest to warunek prawidłowego gojenia;
  • ograniczenie aktywności fizycznej i zawodowej w ciągu 7 dni od zabiegu;
  • ograniczenie intensywnego wysiłku fizycznego np. basen, siłownia do miesiąca od zabiegu do 14 dni po zabiegu nie stosować aspiryny;
  • stosowanie się do indywidualnych zaleceń lekarskich.

 

Pierwszą noc po operacji metodą FESS pacjent spędza w szpitalu. W nosie często pozostaje opatrunek z mikroporowatej gąbki oraz czasami płytki silastikowe jeśli korygowany był kształt przegrody nosa. Opatrunek usuwany następnego dnia po operacji a płytki w ciągu 7-10 dni podczas wizyty kontrolnej. Przez kilka dni po zabiegu pacjent może wymagać noszenia opatrunku pod nosem. W tym czasie pacjent może okresowo mieć trudności z oddychaniem przez nos, co powodowane jest obrzękiem błony śluzowej oraz obecnością ww. płytek. Ze względu na obrzęk w nosie trzeba oddychać ustami, co powoduje nieprzyjemne wysuszenie śluzówek jamy ustnej. Towarzyszący dyskomfort można zniwelować przy użyciu środków przeciwbólowych, dostępnych w aptekach bez recepty. Zwykle jama nosa i zatoki przynosowe wypełnione są skrzepami krwi które można usunąć przepłukując nos w odpowiedni sposób. Drożność nosa stopniowo poprawia się ale odtykanie się nosa może trwać nawet kilka tygodni.

 

Zalecenia po zabiegu polipektomii

W pierwszym tygodniu po operacji zaleca sie unikania: 

  • dużego wysiłku fizycznego m.in. siłowni;
  • gorących i pikantnych potraw i napojów;
  • napojów alkoholowych i kofeiny;
  • forsownego wydmuchiwania nosa;
  • ekspozycji na słońce i wysoką temperaturę m.in. solarium, sauna;
  • długich lotów samolotem;
  • kąpieli w basenie;
  • spanie z głową ułożoną wyżej niż tułów;
  • picie dużej ilości płynów – głównie niegazowanej wody;
  • zaprzestanie palenia tytoniu;
  • przyjmowania leków wg wskazań lekarza.

Do pracy zawodowej większość pacjentów powraca zwykle po ok. 7 dniach. Na zewnątrz nosa i twarzy niewidoczne są jakiekolwiek ślady czy blizny.

 

Efekty/korzyści  endoskopowej operacji zatok

Korzyści wynikające z zastosowania endoskopowej operacji zatok przynosowych to: 

  • zachowanie nienaruszonych struktur anatomicznych, które nie są objęte procesem chorobowym;
  • uniknięcie zewnętrznych cięć skóry i błony śluzowej;
  • znaczne ograniczenie bólu pooperacyjnego;
  • krótki czas hospitalizacji chorego.

 


Lekarz wykonujący zabieg

Zabieg wykonuje lek. med. Aleksander Żmudziński, specjalista laryngolog – chirurg głowy i szyi, lekarz z 25 letnim doświadczeniem zabiegowym.

 

Rejestracja

  • tel. kom. +48 793-138-757
  • tel. kom. +48 692-455-110

Rejestracja telefoniczna w godzinach:
od poniedziałku do piątku między 9 a 18
w soboty między 9 a 14

e-mail: info@olimedica.pl

 

Cennik

CENNIK
SYSTEM RATALNY
 

 

 

Kontynując, zgadzasz się na używanie plików typu cookies Więcej informacji

Witryna olimedica.pl wykorzystuje pliku typu "cookies" w celu zapewnienia poprawnego wyświetlania strony dla wszystkich urządzeń, poprawnej realizacji dostarczanych informacji oraz w celach gromadzenia anonimowych informacji statystycznych.

Zamknij


Nasz adres
Centrum Medyczne Olimedica
CHR Kupiec I piętro
ul. Krzywoustego 9-10
70-250 Szczecin
Rejestracja
pon. - pt. od 9 do 18
sob. od 9 do 14
+48 91 307 80 29
+48 793 138 757
info@olimedica.pl

Znajdź nas
facebook   google plus   You Tube   twitter   instagram